یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
دوشنبه 23 / 2 / 1392 ساعت 19:30
شخصی خطاب به عدهای گفت: "شنیدهام پشت سرم حرفهایی هست و غیبتی! خواستم بگویم غیبتها را در جایگاه فعلیام حلال میکنم."
جمع مذکور تشکر کردند. من اما از پشت سر صدایی شنیدم که میخکوبم کرد!
"آخ جون! یک گناه کمتر!!!"
من –مات و مبهوت از این نتیجهگیری بیبدیل- پوزخندی تلخ زدم فقط!
سهشنبه 24 / 2 / 1392 ساعت 9:30
شخص دیگری خطاب به تقریباً همان عده گفت: "غیبتی اگر پشت سرم هست، حلال میکنم؛ اما چه خوب است اگر حتی در غیبت هم انصاف را رعایت کنیم."
مخاطبین تشکر کردند. من اما این بار ساکت نماندم:
"غیبت که حقالناس محض نیست!"

او که باید میفهمید، -فهمید یا نه، نمیدانم!- اما من باید میگفتم کجخیالی احمقانهای کردهای اگر فکر کنی با این حلال کردنها گناه غیبت از کارنامهات حذف میشود!
این قسم بزرگواریها –که البته بسیار ستودنی است و غیر قابل وصف- فقط پایت را از زنجیر حقالناس میگشاید. حقالله را به طاق نسیان سپردهای چرا؟ اصل گناه همچنان به قوت خود باقی است و عذاب نیز!
"ویل" شدیدترین مرتبهی بیزاری است و خدا "وَیلٌ لِکُلِ هُمَزَةٍ لُمَزَة" را برای همچو من و تویی گفتهاست!
رفیق نارفیقم
کاش میفهمیدی...
پ.ن1: حرفت را بزن تا از این بلاتکلیفی و موش و گربه بازی خلاص شوی! (مخاطب خاص!)
پ.ن2: به نظر شما چرا یک پزشک باید یکهو از من بپرسد "شما معلماید؟"؟! روی پیشانیام چنین نوشته است؟!
دنياى فاسد غرب خواست بروز زن را، شخصيت زن را در روشهاى غلط و انحرافى كه همراه با تحقير جنس زن است، به زور به ذهن دنيا فرو كند. زن براى اينكه شخصيت خودش را نشان بدهد، بايستى براى مردان چشم نواز باشد. اين شد شخصيت براى يك زن؟! بايستى حجاب و عفاف را كنار بگذارد، جلوه گرى كند تا مردها خوششان بيايد. اين تعظيم زن است يا تحقير زن؟ اين غرب مستِ ديوانه از همه جا بی خبر، تحت تأثير دست هاى صهيونيستى، اين را به عنوان تجليل از زن عَلم كرد؛ يك عده هم باور كردند. عظمت زن به اين نيست كه بتواند چشم مردها را، هوس هوسرانان را به خودش جلب كند؛ اين افتخارى براى يك زن نيست؛ اين تجليل زن نيست؛ اين تحقير زن است. عظمت زن آن است كه بتواند حجب و حيا و عفاف زنانه را كه خدا در جبلّت زن وديعه نهاده است، حفظ كند؛ اين را بياميزد با عزت مؤمنانه؛ اين را بياميزد با احساس تكليف و وظيفه؛ آن لطافت را در جاى خود به كار ببرد،آن تيزى و بُرندگى ايمان را هم در جاى خود به كارببرد.اين تركيب ظريف فقط مال زن هاست؛ اين آميزه ظريف لطافت و بُرندگى، مخصوص زن هاست؛ اين امتيازى است كه خداى متعال به زن داده است.